Wpisy oznaczone tagiem "Magia"

W średniowiecznym świecie magowie byli częścią codzienności. Pracowali dla królów, arystokratów, a czasem dla zwykłych obywateli. Dla tych, których było na to stać. Byli uzdrowicielami, doradcami i obrońcami, a ich moc budziła podziw pomieszany z lękiem.

Znajdował się wśród nich Zalos - potężny nekromanta, znany z umiejętności wpływania na umysły oraz manipulowania śmiercią. Przez lata działał trochę z boku, chroniąc swój zamek i lojalnych uczniów przed wzrokiem obcych. Jedno wydarzenie zmieniło jednak wszystko.

W krainie Elarii, gdzie magia płynęła jak rzeka, a lasy szeptały tajemnice tym, którzy umieli słuchać, zebrało się wielkie konklawe magów. Nie byli to zwykli magowie. Byli to magowie żywiołów. Każdy z nich posiadł moc władania wybranymi siłami natury.

Konklawe było spotkaniem organizowanym rzadko, zwoływanym wyłącznie w sprawach wielkiej wagi i niecierpiących zwłoki. Tym razem zagrożona była cała Elaria, a wraz z nią świat, który miał pogrążyć się w ciemności.

Dawno, dawno temu, w małej wiosce ukrytej na wyspie Paul, żyła dziewczyna o imieniu Amara. Była znana z niezwykłych zdolności, które podobno zawdzięczała tajemniczemu minerałowi zwanemu labradorytem. To dzięki niemu miała posiadać moc jasnowidzenia. Taka jasność umysłu była jednak zarówno darem, jak i przekleństwem.

Od dawnych lat czarnoksiężnicy próbowali ujarzmić żywioły. Najtrudniej było z żywiołem wody. Ten delikatny i kapryśny żywioł też potrafił zadać wielkie cierpienie tym, którzy nie traktowali wód mórz i oceanów z szacunkiem.

Pewna grupa pradawnych czarnoksiężników wpadła na pomysł wytworzenia sygnetów mających dawać nosicielowi kontrolę nad żywiołami.

Wieś Czarnożyły była spokojna i tętniąca życiem. Mieszkańcy byli szczęśliwi, zadowoleni ze swojego prostego życia, polegającego na uprawianiu roli i dbaniu o rodzinę. Ale pewnego dnia na miasteczko zstąpiła ciemna siła, zło, którego nikt się nie spodziewał ani nie był na nie przygotowany.

Niewielka grupa poszukiwaczy przygód od kilku dni przemierzała dziką ziemię w poszukiwaniu nieuchwytnego, jak dotąd, skarbu. Nie znaleźli jeszcze nic, poza niebezpieczeństwem i rozpaczą, bo od wielu dni sami byli ścigani przez nieustępliwą bandę łowców głów. Chyba nadepnęli komuś na odcisk. Komuś znaczącemu, ale za nic nie mogli powiązać wydarzeń z personą.