W średniowiecznym świecie magowie byli częścią codzienności. Pracowali dla królów, arystokratów, a czasem dla zwykłych obywateli. Dla tych, których było na to stać. Byli uzdrowicielami, doradcami i obrońcami, a ich moc budziła podziw pomieszany z lękiem.

Znajdował się wśród nich Zalos - potężny nekromanta, znany z umiejętności wpływania na umysły oraz manipulowania śmiercią. Przez lata działał trochę z boku, chroniąc swój zamek i lojalnych uczniów przed wzrokiem obcych. Jedno wydarzenie zmieniło jednak wszystko.

W krainie Elarii, gdzie magia płynęła jak rzeka, a lasy szeptały tajemnice tym, którzy umieli słuchać, zebrało się wielkie konklawe magów. Nie byli to zwykli magowie. Byli to magowie żywiołów. Każdy z nich posiadł moc władania wybranymi siłami natury.

Konklawe było spotkaniem organizowanym rzadko, zwoływanym wyłącznie w sprawach wielkiej wagi i niecierpiących zwłoki. Tym razem zagrożona była cała Elaria, a wraz z nią świat, który miał pogrążyć się w ciemności.

Był wieczór, kilka dni przed Halloween, kiedy Emilka, Kasia i Piotrek postanowili pójść do lasu na skraju wsi. Mieszkańcy od lat powtarzali, że nie należy tam chodzić. Szczególnie po zmroku. W głębi lasu znajdowała się bowiem stara studnia. Miejscowi opowiadali, że nocami dobiegają z niej dziwne szepty i nikt, kto wszedł do lasu po zmroku, nigdy już nie wrócił.